Bazı bireyler bir işi başaramadığında, istediği bir şey olmadığında ya da zor durumlarla karşılaştığında “yine başaramadım, zaten ne zaman yapabildim ki” gibi birçok olumsuz düşünce zihninde uçuşur. Düşüncelerle beraber kendini yargılamaya, eleştirmeye ve kendini suçlu hissetmeye başlar. Bir süre sonra da bu söylemlerinin farkına varmazsa düşüncelerinde kaybolur, birçok yeni şey denemeyi bırakır ve sonuç olarak enerjisi tükenmiş halde kalır.

Bazı bireyler ise böyle durumlarda kendilerine “evet şu anda yapamadım ama bir sonrakinde yapabilirim, her zaman en iyi olmak zorunda değil en azından denedim, daha önce başarmış olduğum şu durumlarda vardı” gibi kendini teselli edecek, olumsuzluğa kapılmayacak şekilde düşünür ve kendine acımasızca davranmaz. Yani öz şefkatli davranır.

Öz şefkati “kişinin kendisiyle iyi dost olma becerisi” olarak tanımlıyor Zeynep Selvili Çarmıklı. Yani öz şefkat; kişinin zor bir durumla karşılaştığında, başarısız olduğunda ya da bir hata yaptığında elleriyle omuzlarına dokunarak “üzülme tekrar yapabilirsin, daha önce başarmıştın” gibi cümlelerle kendisine destek olmasıdır.

Belki bu zamana kadar kendinizi suçlamaya eleştirmeye alışmış olabilirsiniz. Kendinize nasıl şefkatle yaklaşacağınızı da bilemeyebilirsiniz. Burda da size çoğunlukla danışmalarımda kullandığım ve etkisini gördüğüm küçük ama etkili bir yol önermek istiyorum.
Hata yaptığınız, başarısız olduğunuz ya da istemediğiniz bir şekilde davrandığınız bir durumu düşünün ve o anda aklınızdan geçenleri bir kağıda not edin. Daha sonra sevdiğiniz birinin -arkadaş ya da aile bireylerinizden biri- aynı hatayı yaptığını ve size danışmaya geldiğini varsayın. Ona ne söyler, nasıl yaklaşırdınız? Bunu düşünüp not alın ve kendinizle ilgili yazdıklarınızda karşılaştırın.
Genellikle kendimize; hata yaptığımızda ya da bir sorunla karşılaştığımızda daha acımasızca yaklaşırken sevdiğimiz biri aynı şeyi yaşadığında ona daha gerçekçi daha şefkatli yaklaşıyoruz. İşte bundan sonra kendinizi eleştirmeye yargılamaya başladığınızda bu durumu ailem arkadaşım yaşasa ona ne söylerdim diye sorun ve cevabını kendinize de söyleyin.
Göründüğü kadar kolay olmadığının farkındayım. Çünkü zor zamanlarda zihnimize gelen  şefkatli düşünceler saçma gelir ve o anda kendimizi eleştirmeye devam etmek isteriz. İşte bu anlarda dikkatli olup düşüncelerimizi yakaladığımız anda saçma da gelse kendimizi teselli edecek cümleleri söylemek bizi kendimize daha şefkatli davranmaya alıştıracaktır.
Bu küçük tekniği uygulamaya başladığınızda zamanla bu düşünce biçiminin bir alışkanlık haline geldiğini ve eskiye göre kendinize daha şefkatli, daha gerçekçi davrandığınızı siz de fark edeceksiniz.

Son olarak;

Tavsiye olarak;
Zeynep Selvili Çarmıklı’nın Tedx konuşmasını izleyebilirsiniz : En Acımasız Ses!
Ayrıca internet sitesini ziyaret edebilir, öz şefkat düzeyinizi ölçebilirsiniz.